Sunday, 1 February 2015

Medan Day 3 - Pulau Samosir, Danau Toba (misi ukur jalan,lol)



Good Morning Danau Toba!
Wahhh tak sangka we'oll dapat menginap tempat cantik cenggini walaupun trip budget, hih hih hih.
good morning Danau Toba~!

Tadi kami breakfast order pancake, dalam gambar macam pancake McD tu, tapi yang sampai pancake lain, hah ha! Kami jugak paksa diri untuk makan Pop Mee & makan sebanyak mungkin, sebab harini takde arah tuju lagi, so takut susah nak cari food nanti.


pancake Samosir? kehkeh

Balik bilik, pack-pack ape yang patut & terus ambik motor sewa. Harga sewa 24 jam rp100 000. Aina kata, kita dah bayar ni, kita kena lenjan motor ni cukup-cukup, aha I like that concept Aina! hahah!

Kitorang mula kan perjalanan agak dah lambat, dalam pukul 11 pagi, sebab malam tadi tido puas-puas, Aina pun 24 jam tak tido lepas exam terus buat hal nak travel, so memasing lambat bangun, tu yang lambat tu. Sumatra & the geng ajak kami join diorang, tapi kami decide untuk bergerak sendiri.

Kami ni memang takde arah tuju, hanya berbekalkan peta yang tak seberapa yang hotel bagi, kami bedal je bawak motor. Kami berani ride tanpa arah tuju sebab jalan di Samosir itu 1 lorong je, so tak risau la kalau balik nak sesat ke apa, sebab memang takde jalan lain nye pun.

lunyai peta dikerjakan, lol
1st point, weehuu~

Bermula dari Tuk-Tuk kami ke Ambarita dulu, lepas tu tah macam mana tembus patah balik ke ke Tomok pulak. Kawasan Tomok ni lah yang ada town tempat orang-orang beli souvenir, masuk kedalam sikit boleh nampak kawasan perkampungan yang rumah nye jarak 1 km, 1 km, heheh. Dari segi scenery, bukit-bukau dia mengingatkan aku kat Taiping sikit.

Rumah orang Batak



di area Tomok

cantik kan, fefeeling NZ tak? lol
wow terus rasa nak posing macam ala-ala bideo-clip, lulz

cool kan diorang pergi sekolah macam ni?!
Kemudian kami teruskan perjalanan, tak tahu lah area mana, masalahnya kat sini susah betul nak jumpa signboard! Tapi kawasan yang kami lalu lepas Tomok tu mendaki bukit, tadi aku ada mention kat Aina, "I kalau boleh nak naik atas tu, tempat berkabus! heheh", ok sekarang memang kami sedang mendaki kawasan tinggi.

hahah power budak kecik ni bawak motor

kami menunggang dari kawasan teluk seberang sana

kawasan ni tinggi



owh jumpa air terjun di tepi jalan!

Lepas tu terus ride sampai nampak signboard kami dalam kawasan Onan Runggu. Bagi aku, kawasan Onan Runggu ni sangat tenang, kawasan ni banyak macam ladang-ladang & have a very nice look out point. Onan Runggu ni kawasan tinggi kut sebab masih berkabus. Atas motosikal memang kitorang menggigil beb, hahah.

sekitar Onan Runggu


break kejap to enjoy the view :)

panoramic view sekitar Onan Runggu


Ride punya ride, dah berjam-jam lamanya, Aina dengan konfiden kata, "Kita dah nak habis pusing 1 pulau ni", aku masa tu tersalah tengok peta kot (aku tukang tengok peta, Aina driver, heheh), aku pun siap cakap, "good job Aina, we are on the right track!", lepas tu aku macam rasa pelik, kalau kita dah 3/4 dari keliling pulau, kenapa aku dok nampak seberang tu bukit-bukau yang sama? dan masa tu jam dah menunjukkan pukul 2 pm, hah hah ha! Aku dalam hati dah panik sebenarnya, kalau pukul 2 pm belum separuh pulau, pukul berapa pulak nak sampai kat hotel balik (lokasi hotel dia kawasan Tuk-Tuk). Tapi aku taknak panik kan Aina, so aku tipu dia, aku cakap, ok kut kita sempat ni, redah je lah Aina, hahahaha padahal dalam hati aku, Tuhan saja yang tau, cuba kau bayangkan, kalau gelap, kawasan kampung ni, dah la takde lampu, keliling hutan berbukit-bukau, tapi ahhh, masa ni aku malas nak risau-risau.

Setelah sejam perjalanan, Aina pun mula rasa tak sedap hati, dia pun dah mula rasa macam, apasal macam makin jauh ni?? so aku confess kat Aina, "Aina...sebenarnya, kita baru separuh pulau, kita ada separuh pulau lagi nak habiskan, and time tu dah pukul 3 pm, hahaha. So kami buntu, samada nak patah balik (which are 4 hours journey way back) ataupun teruskan perjalanan. Aku cakap kat Aina, takpe, kalau lah kate hari dah gelap & masih tak sampai hotel, kita bermalam je kat mana-mana coz I bring extra cash & kita pun ada bawak bekal makanan & extra cloth (budget pagi tadi nak mandi air terjun, waklu betul, hahah). Aina pun setuju dengan idea aku, & dia rasa tenang balik. 

kat Pulau Samosir ni punya lah banyak tugu, aku tak pasti apa signifikasinya

Tugu lagi, ingatkan dah sampai tempat UFO mendarat tadi, hahah 

Perjalanan disambung dar Onan Runggu, kami jumpa signboard, horey! Singboard menunjukkan kami dah masuk kawasan Nainggolan. Mak ai... Singboard kat sini... dah la 1 daerah 1 signboard, takde navigate berapa kilo pulak tu, memang bawak mengucap banyak-banyak, kerja gila tau kitorang ni, hahah! Aku cuba untuk google map, memang takda navigation, tak pasti la samada kat atas ni tak berape nak ada line atau memang google map sini memang tak cover, tak pasti lah.

susah tau nak jumpa signboard hijau kat Samosir ni!

Naninggolan pulak, bagi aku scenery dia macam kita kat kawasan Kedah or Perlis, kawasan sawah padi, tapi di tepi tasik :) Sampai lah kami lalu 1 kawasan, kalau tak silap di kawasan in between of Nainggolan nak ke Urat, aku nampak air tasik nya hitam, meremang bulu roma aku, aku cakap kat Aina, "Aina...hitamnya air dia... seram tengok, rupanya few days later lepas aku bersembang dengan orang local, rupanya itu memang kawasan Tasik Danau Toba yang paling dalam, sedalam 1000 m, Subhanallah..

sekitar Nainggolan 


kasi can jap, hehe

Motor kami ni, meter minyak dia rosak, jadi since dari Tuk-tuk tadi masa kami baru ambik motor tadi tengok meter E, tapi bukak tangki penuh, lah rosak ke... ok takpe lah. Masa dalam perjalanan aku asyik tanya Aina, sebab aku tak reti naik motor ni.. aku tanya Aina, selalu 1 tangki penuh motor ni boleh tahan berapa lama? dia kata dalam seminggu, so aku pun lega lah dengar macam tu, tapi tu mungkin sebab jarak dari kampus ke kuliah je like around +- 4km per day, memanglah boleh tahan seminggu kan. Tapi tak sangka pulak kami nak tawaf 1 samosir harini! Pulau Samosir tu sendiri besarnya hampir seperti Singapura, 640 km, haha! 

Nak dijadikan cerita, masa kami di kawasan Urat, tiba-tiba motor perlahan, & Aina cakap.."minyak motor da habis.." dengan nada yang flat, aku ingat dia main-main, siap tanya "so I kena turun ke ni..?"kahkah. Ok, aku punye respon masa tu was like..takda perasaan, tak panik tak dak rasa apa, Aina pun just termenung pasrah sambil drag motor tu. Kami hampir buntu, jalan punya jalan, kami jumpa kedai tayar...! Alhamdulillah~ Ada 2 orang bujang melepak kat kedai tayar tu, tengah tidur, so kami terpaksa kejutkan diorang, bebudak tu kata diorang takde jual minyak, tapi diorang punyalah baik hati, transfer kan minyak sikit kat kami untuk kami patah balik cari kedai berdekatan yang jual minyak, ooo thank God.. :'D lepas tu kami tanya, berapa nak bayar ni? Mamat tu kata, tak payah bayar.. hah?? ye ke?? Alhamdulillah baiknya diorang ni :"D

So kami pun berpatah balik, less than 1 km, dah jumpa kedai jual minyak, lah... ini kalau jalan kaki tadi pun dah sampai, adoi...susah-susah je dorang bagi minyak kat kami tadi, punya lah baik hati. Tapi aku dengan Aina notice, orang-orang kat sini kalau kita tanya lokasi A ke lokasi B tu jauh ke tak, mesti diorang kata jauh untuk jalan kaki, padahal idokler jauh sangat pun. Anyways, kami pun beli lah minyak 2 litre dengan harga rp20 000.

Kami pun meneruskan perjalanan, jam menunjukkan dah pukul 5 pm, huhu sempat ke ni.. tawakal je lah labuuuu ada 1/4 pulau lagi ni nak sampai Tuk-Tuk, fuh~

Lokasi seterusnya kalau tak silap aku nak masuk daerah Pengururan, kami jumpa 1 scenery ni punyalah cantik, tapi tak pasti ni Gunung apa.


ahhhh the reward after hours of ride~!
Dah snap-snap gambar, kami teruskan perjalanan, tiba-tiba dah masuk pekan yang sibuk, polis lalu sebelah kami je, kitorang dah la tak pakai helmet, selamber gila, hahah! Di Pengururan ni lah ada pelabuhan yang kau boleh seberang ke darat, Aina sampai cakap kat aku, "ni kalau kalau kita nak sambung pegi Berastagi pun dah boleh sangat dah ni,"hahahah! Kalau tak silap aku, Pengururan ni lah jalan darat yang kita boleh guna untuk menyeberang ke darat, instead of guna ferry dari Parapat tu. As we can see from the map attach, dari Pengururan tu dah boleh sangat nak cross over ke darat sebelah sana.


*sumber dari google* Pergh, berapa jauh kami pusing

Masa di Pengururan jam menunjukkan dah pukul 6 pm, aku tengok peta, jarak Pengururan ke Tuk-tuk 42km lagi, humaigaiii~ Aku cakap kat Aina, "takpe kita jangan risau, I selalu jogging 2 kali keliling tasik Shah Alam dah 10 km, so jarak kita ni lebih kurang 8 kali pusing Tasik Shah Alam je Aina, sikit je lagi, sikittt..." padahal dalam hati, tawakal je lah ape nak jadi pun.

Akhirnya, kami dah masuk kawasan Simanindo, lalu bersorak, horey~! masa tu dah pukul 7 malam, sekali hujan pulak, mujur memasing bawak baju hujan. Tapi, mencabar gila, hari dah mula gelap, lampu jalan memang tak ada, kiri-kanan hutan, dah la sejuk, tambah hujan pulak, masing-masing menggigil & basah atas motor, misi ni menjadi semakin gila! hahah, sampai ler tersalah masuk perkampungan mane tah, sampai lintang pukang kena kejar anjing, dalam gelap pulak tu! kahkah wth!

Pecut punya pecut, akhirnya, kami sampai pun ke kawasan pekan kecik depan kawasan hotel kami, tapi tak sure pulak nak masuk lorong yang mana. Kami terlalu kedai makan muslim, so kami park motor and terus makan, takut kat hotel nanti taktau nak makan ape pulak. Kami pun order Ayam penyet & nasi goreng, memang tak snap gambar apa, masa tu masing-masing dah lapar & pasrah, sambil makan sambil layan dangdut kt tv kedai makan tu, kehkeh.

Perut dah kenyang, baru lah terbukak mata nak jumpa jalan pulang, Alhamdulillah... aku tau..sebenanrnya dua-dua berdebar-debar semasa perjalanan sebab nak kejar masa and takut sesat, jadi kami memang tak berhenti makan, just berhenti rehat kejap & snap gambar. Perut hanya bergantung kat biskut kosong & cloud 9 yang kami bawak, fuh gigih tau.

Masa sampai kat bilik, masing-masing bersyukur sangat, fuh lega beb, tak sangka kami berjaya ukur jalan 1 pulau Samosir, what a kerja gila, tapi rasa kepuasan, sebab apa? Alang-alang menyeluk pekasam, biar sampai ke pangkal lengan. The rewards, macam-macam scenery kami dapat harini, seronok! Memang kena lah konsep nak lenjan motor tu cukup-cukup kan, hehehe.

Ape pun, aku tabik spring kat travel partner aku si Aina,sebab dia sangat cool di sepanjang perjalanan, & skill bawak kapcai dia memang power! sebab certain places memang takde jalan, just batu-batu besar, aku pulak yakin bulat-bulat lah tak terjatuh tergolek ke ape kan, hah ha!


Gambar award kami, hahah! horey~! we made it this far! & I don't mind to repeat this kind of adventure again, heyhey~!

Malam lepas bersihkan diri, Sumatra & Jaja datang lepak bilik kami, "weyh weyh, mana korang hilang 1 hari??!"  kami pun cerita lah apa kerja gila kitorang buat siang tadi, Jaja kate dia jelous sebab dah 3 kali dia datang Danau Toba pun dia tak penah explore 1 pulau, hehehe.. Kami sembang-sembang & bincang apa plan esok, lepas tu masing-masing pengsan tak sedarkan diri... zzZzzz~


Medan Day 2 - Kuala Namu -> Perapat -> Danau Toba

Flight Aina pukul 7.45 am (msia), so, around 8 am dia patut dah sampai Medan. Semalam beria aku plan, by 7 am aku dah chow dah dari kawasan ni nak patah balik ke Kuala Namu, sekali tak sangka nyenyak jugak aku tido di sini.. hahah! 8.35 am baru aku siap-siap nak check out. Aku terus whatsapp Aina, aku kata dalam 1 jam 30 minit aku sampai. Nasib baik Aina ok & kebetulan dia dapat kawan baru dalam flight tadi, so dia bole lepak-lepak dulu kat airport.

Tadi masa aku check out, aku tanya nak ambik angkot apa untuk ke Amplas, katanya ambik angkot Mr.X jugak, warna putih, tapi staff tu kate maybe kena tunggu dalam setengah jam or sejam. Aku fikir, alamak jangan ler lambat sangat.

Once aku seberang je dari Masjid Raya, aku tunggu angkot Mr.X, owh man aku terlepas sebijik, lepas tu aku fikir, mati lah kena tunggu sejam lagi, tapi eh tak sampai 10 minit, Mr.X datang lagi, horey~! Sesampai di Amplas, aku ambik balik Bas Damri untuk ke airport & yes tepat sekali, masa untuk sampai dari Medan ke airport naik public transport tepat-tepat 1 jam setengah.

Aku puji Medan ni, sepanjang aku kat sini, pengangkutan super efficient, sentiasa ada, tak payah tunggu macam kat Mesia. Orang ramai complaint, Indon ni bising, asyik bunyik hon, emm.. bagi telinga aku, benda tu dah biasa kot, mungkin sebab aku dah penah ke Jogja & Thailand, memang budaya hon tu macam cara kenderaan berkomunikasi je sesama mereka, bukan macam kat Msia, aku baru beam light sikit (sebab kereta tu memang kurang ajar) dah terus nak tunjuk tangan kat aku, padia tah. Dan aku rasa tone hon kat sana, tak sekuat hon di Msia, so bagi aku takdelah annoying pun. Just different environment saje, enjoy saja lah, baru lah fefeeling merantau ye dak, hahah.

Once I reach Kuala Namu, akhirnya aku pun ketemu lah dengan travel buddy aku, yey~ Aina is here! Aina tengah makan dengan kawan baru dia, Sumatra & Christy :) Sumatra ni lah mamat yang duduk sebelah Aina dalam flight, kebetulan dia pun student UiTM, & Christy is Sumatra's cousin yang memang study medic di Medan, they both are Sabahan. Wait what..? Sumatra?? hahah aku rasa special betul kenal kawan baru kami ni, nama dia memang "Danau Toba Sumatra" siap tunjuk ic dia lagi, menurut kata dia, parents dia dulu honeymoon kat situ, so technically he is made in Danau Toba, lol! He is also heading to Danau Toba sempena graduation trip dia, cool~! Mula-mula pun si Sumatra ni ingat nak buat solo trip je, tapi cousin dia Christy dengar je dia nak datang sorang, terus tak bagi, katanya bahaya, walaupun Christy dah tinggal di Medan for few years, she still think Medan is dangerous. Aku cakap lah, semalam aku sesorang je kat Kota Medan, & she says aku ni crazy! huahua~

So plan seterusnya, haruslah nak terus ke Danau Toba, aku dah tak sabar nak hirup udara segar sambil menjamah keindahan bukit bukau ni. Semalam aku ada survey, kalau naik van awam ke Danau Toba, harga sekitar rp85 000 1 hala, tapi memandangkan ada Christy & Sumatra harini, Christy cadangkan untuk kita sewa van sendiri je, lebih selesa, & harga rp450 000. Then aku fikir..emm ok lah tambah sikit duit untuk keselesaan, since dah ada geng, why not. So let's! Then rupanya, 1 of Christy's friend is joining the trip, so in total there will be 5 of us, wah ini lagi bagus, so 1 person only pay rp90 000 (RM26) each for 1 way trip to Danau Toba, alhamdulillah, keuntungan berganda, dapat naik van selesa with a good price! horey~!

Orang kata, nak ke Danau Toba ni, perjalanan dia azab, tapi sepanjang perjalanan alhamdulillah kitorang rasa ok je, aku dengan Aina siap duduk paling belakang pulak, maybe sebab kami dah telan pil tahan mabuk Hurix before naik van tadi, atau pun ...ok let me be honest, bagi pendapat aku, jalan nak ke Danau Toba / Perapat tu, takdelah hardcore sangat, cuma bila dah masuk area perapat tu baru pening sikit, just jangan lupa standby asam, nasib baik aku bawak sebungkus asam, memang laku masa dalam van haritu, heheh. Sebenarnya bagi aku jalan yang azab ialah apabila kita dari Perapat nak ke Berastagi, baru naik van 10 minit, memang semua orang dah mabuk, sebab jalan tu memang azab weyh~! hahah

sempat berenti kereta semata-mata diorang ni  nak bagi makan monyet, hahah

Kami arrive di Perapat agak lewat, dalam pukul 5 pm, sampai lewat sikit sebab ye lah kami gerak dari airport around 11 am, singgah pulak Kota Medan to pick Jaja, Christy's friend, quite a long journey. Next ferry pulak adalah pada pukul 6 pm. So kami split untuk jalan-jalan kat pekan Perapat tu, aku dengan Aina belum lapar sangat, so kami decide untuk bungkus nasi & lauk, since ramai yang kata di Danau Toba susah nak cari makanan halal. Nasi putih 2 bungkus, dengan 4 jenis lauk hanya rp30 000 (RM8.70), kat sini lagi murah & lagi sedap Nasi Padang nye.

di pekan Perapat, owh yeah~ masih kelihatan sober

sempat pi tengok orang buat bende ni

manual style bebeh~!

Kemudian kami pun kembali ke jeti untuk naik Ferry, Christy tanya, "so have you guys decide where you want to stay?", aku dengan Aina sebenarnya betul-betul takde plan ni, haha! tadi kat jeti ada la orang suggest-suggest, tapi macam pushy, so aku macam doubt sikit, so aku cakap kat Christy, maybe kitorang nak survey tempat diorang tinggal kalau ada kosong, or survey-survey hotel dekat area diorang menginap, Christy kata ok don't worry sebab situ memang ada banyak budget hotel.


yey geng baru kami! Sumatra, Jaja & Christy! :)
dah gelap~ huhu

how the ferry looks like

Once kami arrive di Tuk-Tuk, hari pun dah gelap.. Aku fikir, ish malas lah nak cari hotel, macam bahaya pulak gelap-gelap ni tak nampak ape. Sumatra, Christy & Jaja menginap di Samosir Cottage, diorang booking through online, tapi Christy sangat baik hati, cuba-cuba tanyakan bilik kosong & siap bargain good price lagi untuk kami, & thanks to Sumatra jugak, orang hotel tu kata sebab nama Sumatra special, so dia bagi kami good price 1 bilik doublebed rp150 000/nite (RM43) , ok kena dengan budget kami, horey~! So we decided untuk menginap kat Samosir cottage untuk 2 malam terus, yey ^o^

Masuk je bilik.. kitorang pun party lah bukak nasi bungkus beli tadi, hehe, heaven~ lepas makan bersihkan diri & then lepak kat lounge area..sambil borak-borak minum kopi... aahhh what a long & happy day..

nasi bungkus paling sedap aku penah makan, *sebab dah penat & lapar, hahah!

Esok plan apa pulak? ntah lah, fikir esok aje lah,  jom tido dulu, zzzZZzzz~

Saturday, 31 January 2015

Medan Day 1 - surviving in Kota Medan

Travel Date: 19th January 2015 - 24th January 2015 (6D5N)

Alhamdulilah perjalanan harini agak lancar. Aku yakin Allah sentiasa bantu aku semasa aku travel. Kali ni aku nervous sikit sebab 1st time travel negara orang secara solo & kat Medan pulak tu, kota yang agak bahaya. Allah grant my wish to travel solo, but sekali dengan pakej challenge, ambik ko! Hehe.

Aku terpaksa bergerak solo dulu kali ni, sebab kawan aku last minit ada exam on the date flight pegi kami. So kawan aku pun kesian jugak, dia terpaksa beli tiket baru. Aku pulak? bertomoi dengan dilemma emosi for the past few weeks, takut lah jadi ape-ape, dah la nak book cheap hotel pun info kat internet takde sangat, semua dia tunjuk yang mahal-mahal je.

Sesampai airport Kuala Namu sebenarnya aku blur, nak ke mana, ambik pengangkutan apa, nak tanya apa. So aku try tenangkan diri & saja lengangkan masa & ronda-ronda dalam airport, duduk di tempat orang ramai, kedai branded dan civilization, aahhh~ *bimbo gila cara aku tenangkan diri, lol!

Syukur ada free wifi dalam airport, so aku pun start google apa yang patut, dapat je 1 blog ni, pap! Aku ikot je cerita dia bulat-bulat,haha! Aku sebenarnya nak avoid naik train ke town, sebab sehala ja dah rp80 000 (RM24). So aku ambik bas Damri untuk ke station Amplas, Amplas ni macam hentian segala angkot (sejenis kenderaan macam van sapu) untuk ke semua lokasi di Kota Medan.

Masa nak ambik bas, aku tanya, "bas ni pergi ke Masjid Raya ngak?", *dalam nada gagap indon melayu yg gagal,lol* , nyaris driver bas nk suruh aku naik van ape tah, sebab katenye bas tak pegi masjid raya, mujur brain aku tetibe teringat nama station Amplas tu. Amplas adalah hentian terakhir bas, memula risau gak takut terlepas, dah la duduk belakang, orang sebelah aku pulak bukan orang Medan, aiyamaaa~ Tambang rp15 000 (rm4.35) sahaja :) perjalanan menurut bacaan 1 jam, tapi aku lost track, rasa tetibe eh dah sampai?? Hehe.

suprisingly Bas Damri selesa, ala-ala Sky Bus, tapi kecik sikit

ternampak ni dari dalam bas, aaahhh my fevret!!

Sebelah hentian bas Amplas, macam tempat hentian angkot/angkot berkumpul something like that. Kat situ ada gerai minum yang dipenuhi driver-driver angkot. Hmm..so aku menebalkan diri dan try gerai minum paling tak ramai orang, sebab aku tengok takde 1 penumpang pun, riso gak hati ni. Tetibe aku disapa seorang mamat, siap hulur tangan salam kenalkan nama "Holi", aku yang lurus bendul pi salam, dalam hati tetibe teringat, adoi sini kan banyak kes tipu & pukau Nash, kau jangan buat hal. Tapi Insyallah ok kut.. Dia offer naik angkot kawan dia, katanya tunggu mr.X angkut warna putih, aku dah aishh, aku cakap kat dia aku nak naik angkut kuning tu jugak! Nak naik ramai-ramai sempit-sempit! Dia kata "iyalah, angkutnya sama", hahahah ok. So kawan dia sampai, bayaran sediakan rp4000 (rm1.20) aku cakap terima kasih kat Holi, dalam hati, jangan kawan ko hantar aku kat tempat lain sudah, tapi Alhamdulillah, Holi tu betui baik, aku selamat sampai Masjid Raya :)

Dalam perjalanan ada cerita gak, aku dok depan, terpaksa lah sembang2 dengan driver, ditanya takkan aku datang sorang, buat ape kat sini & bla bla bla. Aku cakap je lah kawan aku 4 orang dah tunggu kat Masjid Raya, sebab aku semalam ada exam, gituh~ lol. Tetibe aku cakap kat dia, hari-hari sudah kerja keras balik malam so saja nk bercuti & rehat (*eh keje pulak?? Macam mana storyline aku ni, nampak sgt nipunyer, hahah! Aku harap driver tu anggap aku ni bekerja sambil belajar,lol).

Konsep angkot ni, penumpang akn naik van sampai penuh, yang aku nak tergelak tu, aku dengan backpack yang besar dah duduk depan dengan driver, tetibe ada minah ni bukak pintu & terus duduk bersepit sebelah aku sampai gear kt celah kangkang aku, aku blur, jap apa yg sedang berlaku ni?? hahaha! Driver tu gelak, & suruh aku adjust-adjust sikit, & meneruskan driving mcm takde hal je, haha. Aku tersenyum sorang-sorang & cakap dalam hati, best gak ada pengalaman macam ni, mujur lak sebelah aku tu perempuan cantik, lol! Perjalanan ke Masjid Raya dalam setengah jam.

contoh angkot

contoh dalam angkot (ni gambar masa kami di Berastagi)

Sesampai Masjid Raya, aku blur lagi sekali, ye lah, tak tau nak tido kat mana, so aku yang takde arah tuju, dengan backpack menapak ntah ke mana.


Masjid Raya

Jalan punya jalan, aku lalu depan perpustakaan ada pak guard tersenyum-senyum kat aku, memula-mula aku nekad taknak buat eye contact dengan sapa-sapa kat sini, tapi lepas tu aku fikir balik.."alah Nash..dia kan pak guard, mesti lah kerja tolong orang, daripada aku sesat nanti lagi naya", so aku aku pun patah balik & tegur pak guard tu.. "maaf ya pak.. di sini di mana ya ada hotel yang murah-murah itu?", pak guard tu kata, kawasan tu mungkin jauh & dia pun tak berapa pasti, tapi dia suggest aku jalan depan sikit belok kanan ada hotel murah nama Hotel Istana, aku dengar hah Istana? aku nak murah lah, ok takpa, aku says thanks & try je dulu kesana.

Owh btw, before aku nak teruskan perjalanan, pak guard tu tanya aku, "temannya mana? sorang-sorang sahaja?", aku pun tergagap-gagap jawab "ye pak..seorang sahaja..kenapa ya?" Pak guard jawab.."hati-hati, jangan sendirian di sini.. ramai orang jahat..", lepas tu aku boleh cuak dan blur lak, dalam otak fikir, how jahat they can be?? jangan lah takut kan aku..aku memang tengah takut ni..huhu.. Pastu aku pun cakap terima kasih & cepat-cepat sambung cari hotel.

Less than 1km, aku pun sampai.. dari segi rupa, memang cheap la Hotel Istana ni, tapi aku try je la dulu usha bilik & tanya, yang jaga tu toke cina, aku mintak izin, boleh tengok bilik dulu tak? so dia suruh pekerja perempuan dia yang teman. Ok pasal bilik, very the basic & the kedap, itu aku ok lagi, yang tak ok nya, masa aku nak naik je tangga, aku tertoleh ke kiri and nampak kat kaunter tu ada selections of half naked women picture, macam untuk di booked, dalam hati aku was like, shit! Ini bukan budget hotel, ni rumah urut woi! tapi aku play cool & buat tengok-tengok bilik sambil tanya benda-benda basic macam facilities dekat staff dia. Then aku turun balik & senyum kat toke dia & cakap lembut-lembut terima kasih. Toke hotel tu pun seakan paham-paham je, sebab aku kan young girl alone, takkan nak tido tempat macam tu... Aku keluar je dari hotel tu..fuh~ syukur tak jadi apa-apa.

Lepas tu aku nekad, ahhh this whole survey-survey thing sesorang kat Medan ni tak selamat untuk aku. Luckly Umobile baru-baru ni ada bagi free roaming & 50 mb online data bila kita travel ke few countries, cukup lah untuk aku buat emergency research. So aku terus google & baca balik blog kat Masjid Raya ni nak tido kat mana yang selamat & murah. Dapat je nama Hotel, aku terus google map & pasang gps sambil menapak cepat-cepat.

Alhamdulillah..aku jumpa.. Hotel Residence.. nampak berkonsepkan islamic sikit & rupa-rupanya belakang Masjid Raya tadi je.. ceh, haha! Bilik paling murah ada 2, standard (toilet, air-cond & tv Rp100 000), atau ekonomi (toilet, kipas Rp70 000). Mula-mula bagi aku rp100 000 untuk seorang dah cukup baik harga tu untuk aku, sekali tengok bilik.. adoi kedap, tak ada tingkap. Try tengok bilik ekonomi, kat atas sekali, & aku nampak tingkap, owhh yeah... baru rasa dapat bernafas.

sumber google *recommended sebab murah, staff baik-baik & lokasi yang selamat

Bilik ni basic, yang penting bersih, toilet so-so aje lah..hew hew. Kalau nak cakap pasal selesa, aku akan selalu bayangkan diri aku bermalam kat kampung aku, so takde lah rasa takut or pelik sikit... aku cuba ajar diri aku untuk anggap ini semua psychology saja... huhu...yang penting bersih & murah, rp70 000 kut! lebih kurang RM20 semalam untuk double bed, kalau ada member lagi best nak jimat!

Masa check in, yang jaga kaunter tu macam seorang makcik, dia pun tanya soalan yang sama kat aku "Seorang sahaja??" huhu...kali ni aku tak bole nak menipu kan.. dah aku register kat dia. Tapi baiknya ibu itu.. nasihat aku jaga diri jugak & kalau nak simpan apa-apa biar kat kaunter. Baiklah..fuh cuak kebabe eden. 

Lepas check in je, terus landing atas katil & tarik nafas lega, fuh.. I found my sanctuary & will menyorok sampai esok pagi, hmmph! Mujur semalam aku buat hal sikit, pegi join member mandi Sunway Lagoon & lepak sampai ke malam, hahahah. Bila difikirkan bagus jugak, disebabkan badan masih letih, boleh aku tidur lena-lena harini sampai esok pagi.


fuh~ lega~ its 11 am  dan jom tido, lol
ok, keychain dia besor gila, patut lah dia kenakan penalti, hahah

Few hours later, aku dikejutkan dengan azan Zuhur, hmm.. yang bagus pasal hotel ni, belakang masjid je.. jadi bagi aku, azan tu buat aku comfort & rasa selamat, syukur.. Aku baring-baring jap, sampai dah puas tido.. perot pun dah bunyi-bunyi.. adoi..malas nya nak keluar... sekali tengok jam, baru pukul 2 petang, uhuh.. ok.. mata terbedik-bedik.. lepas tu marah kat diri-sendiri "takkan 1 hari kau nak terperap je Nash... rugi.." lalu aku pun pergi bersihkan diri & tertewas jugak keluar dari kepompong, hahah.

Seberang saja dari Masjid Raya, ada shopping mall, aku pun cuba lah pergi untuk membuang masa disana, I feel like Im in 1990's, olskool nya shopping mall ni, kecik saja.. layout macam The Store, heheh.. tak sampai sejam, aku keluar, ingat nak jalan kaki lah tengok-tengok town, tapi... aduhh.. berdebu, ok lagi..masalahnya kenderaan like 1-2 inci je dari aku bile diorang lalu...aih tak boleh bahaya bahaya. Sekali ternampak kedai makan padang, so aku pun berhenti makan dulu.. ok-ok la rasa dia..bedal je lah Nash dah lapar.. nasi berlauk tu around rp20 000.

Lepas makan...ahhh aku buntu, nak pegi mana ni?? macam tak ade ape je kat Kota Medan ni. Aku malas ler nak ke Istana Maimoon ke ape, tak minat, dengar pulak kena bayar lagi. Ke Pajak Ikan pun aku taknak! Aku bukannye nak shopping. So aku tanya diri aku, "Nash... apa yang boleh mengembirakan hati kau kalau kau kat Mesia..?", so aku jawab balik dalam hati... "window shopping?", haha ok! Sebab aku terbaca blog Kak Senduk yang kelakor tu kat blog dia pegi Sun Plaza. So aku pun cari betor (beca bermotor).

Shopping mall di seberang Masjid Raya tu, kalau perasan memang banyak betor nya... tapi aku macam takut dengan diorang. Lalu aku pun ambik betor yang tengah tunggu depan Masjid.. instinct aku kata, kalau depan Masjid ni mesti orang yang baik-baik kan? hehe.. Pakcik yang bawak betor ni baik sangat, walaupun dia letak harga rp20 000 sehala untuk ke Sun Plaza, eh aku tak kesah lah, asal selamat sampai. Kenapa aku cakap pakcik ni baik, sebab sambil aku tengah enjoy naik betor, aku pun snap-snap gambar pakai handphone, pastu dia tegur aku.. "baik-baik guna handphone tu, jangan dipegang begitu, nanti ada yang bisa rampas dari belakang", uhuh.. ok ramai betul orang bagi nasihat kat aku harini T_T Sambil bersembang dengan pakcik tu, dia siap nasihat kat aku pasal rezeki halal & haram.. wahh.. 2 in 1 service dari pakcik ni... patut lah duduk depan Masjid.. aku pun rasa secure lah sikit...huhu. Btw, aku bersembang, aku hentam je bahasa Indon, & of course berterabur gila, & suprisingly pakcik tu ingat aku ni orang Indon, hahah.. wow! bahasa Indon I dah improve! hahah

ronda-ronda Kota Medan naik betor, pricey sikit... tapi best jugak..hehe

Sampai je Sun Plaza, aku rasa macam aku berada bukan di Medan, kedai pertama aku nampak Starbucks, wow semua dress up retis-retis kat sini macam kat Pavilion. Aku blur kejap, aku dah la pakai T-shirt buruk, jeans loose dengan seliper, konon nak stay safe & blend in dengan orang Medan, tapi bila aku masuk Sun Plaza, aku rasa macam aku seorang yang outcast, hahah! Tengok lah berbeza nya taraf hidup orang-orang di Medan ni, macam langit dengan bumi. 1 thing je, I wonder mana orang-orang kaya ni kat luar? diorang ni ada lorong bawah tanah ke ape untuk pegi ke shopping mall?? huhu.


lengang, sebab orang-orang kaya je ke sini, huhu


So aku hanya membuang masa di Sun Plaza, ok la.. cuci-cuci mata.. rasa macam kat Malaysia kejap..heheh.. & pergi ke favourite place aku, iaitu groceries... heheheh... bukan beli apa sangat pun, tapi aku memang suka groceries dimana-mana, hehe.

Lepas tu rasa macam nak reward diri lah, minum kopi. Cappucino kat Cafe pun around Rm8 je.. sama la kalau kat Mesia pun aku minum benda yang sama, so why not.

cute

aku mintak Cappuccino, tapi alamak kopi apa ni? hahah boleh lahhhh

cuteeee!!

buat-buat kiuttt~! lol


Dah puas buang masa, sampai tak sedar dah pukul 9 malam, ok, aku kena pulang... kalau dah kota Medan tu sendiri tak selamat, kalau malam lagi lah bahaya. Aku terus amik betor yang tunggu ramai-ramai depan mall tu, memula orang tu nak ketok aku rp25 000, lepastu aku cakap rp20 000, dia pun terus ok, ek ehh~

Selamat sampai balik ke Masjid Raya, aku jumpa balik pakcik betor tadi, pakcik tu nampak aku terus senyum, dia pun lega kut nampak aku dah pulang dengan selamat, hahah! aku pun tegur pakcik tadi, rasa ala-ala dah duduk lama pulak kat kawasan tu.. hahah! terus menapak ke hotel, online-online kejap & bersihkan diri & siap-siap untuk tidur.

berjam-jam aku spend time dalam groceries sebesar Tesco, tapi ini je aku beli??  heheh.
btw toiletrise murah!! Shampoo tu RM2 saja! 20 kali aku bawak keluar calculator sebab tak percaya

Fuh~ hari yang nothing much, tapi macam-macam cerita. Sekian cerita solo aku yang pertama, sementara aku nak tunggu travel buddy aku sampai esok & Alhamdulillah selamat... hehe.

What a new experience for me.. aku amat terhutang budi dekat driver bas Damri (sebab tak garang/kerek, hehe), Holi (angkut di Amplas), driver angkot yang baik & friendly, Pak guard perpustakaan (walaupun bagi sumber yang salah kat aku, haha), Ibu receptionist Hotel Residence, Bapak bawak betor, oh dan thanks to Toke rumah urut jugak, sebab dia tak apa-apakan aku, hahah~!

Terima kasih Kota Medan kerana sehari menjaga saya dengan baik :'D


bersambung...